Brandaris, Klaas Henk Ubels

De Brandaris

Tijdens mijn vakantie op Terschelling lees ik over Keltische spiritualiteit. Vanuit de leesstoel zie ik elke avond een schitterende zonsondergang en daarna, als het donker is, het vuurtorenlicht van De Brandaris. Al lezend realiseer ik mij dat een en ander met elkaar samenhangt. Dat wil zeggen, volgens de VVV-folder wordt algemeen aangenomen dat de naam Brandaris is ontleend aan de Ierse abt Brandaan, die leefde in de vijfde eeuw. Sint Brandaan was een van de voormannen van het Keltisch christendom. Hij werd beroemd omdat hij een aantal kloosters gesticht heeft en vooral doordat hij met tachtig tochtgenoten een zeereis ondernam om het Beloofde Land te vinden. Na zeven jaar gaven ze het op. Het maakte wel dat Sint Brandaan de schutspatroon van alle zeevarenden werd, als zodanig wordt hij in de kerken van veel havenplaatsen vereerd. En op Terschelling dus met de oudste, nog in werking zijnde vuurtoren van ons land. Daarmee zwaait elke nacht in het donker een vleugje Keltische spiritualiteit in de vorm van een sterke lichtbundel over het eiland en de omringende wateren. Met als doel zeevarenden te beschermen, oriëntatie te bieden en zicht te geven op een veilige haven. Ik begrijp namelijk uit wat ik lees over de Kelten dat dit volledig rijmt met hun geloof: “De Kelten blonken uit in het uiten van hun geloof in symbolen, metaforen en beelden, zowel visuele als poëtische. Zij verstonden de kunst het gewone en alledaagse te voorzien van een heilige betekenis en een glimp van Gods heerlijkheid te zien in heel de schepping; zij konden door middel van woorden, tekens en muziek, voorstellingen schilderen die, als ikonen, vensters openden op de hemel en wegen naar de eeuwigheid. Als zodanig hebben zij veel te zeggen voor christenen van vandaag die hun verbeeldingskracht opnieuw willen gebruiken en willen herontdekken wat misschien wel het meest verwaarloosde aspect van geloofsgroei en –ontwikkeling is geweest.” [1]Als ik nu ’s avonds vanuit ons vakantiehuisje naar buiten kijk, zie ik zowel in de zonsondergang als in het rondgaande licht van De Brandaris een glimp van Gods heerlijkheid.

Klaas Henk Ubels

 

[1]Ian Bradley, Keltische spiritualiteit. Een oud geloof met perspectieven voor de toekomst. Blz. 116.

Meer nieuws

Vertrouwen, ds. Ko Sent

Onbepaald
Het werk van een militair brengt hem en haar op plaatsen waar je normaal gesproken niet zo snel komt. Zo heb ik tijdens mijn laatste uitzending naar Irak, met een groep militairen een bezoek mogen brengen aan Lalish, een dorpje ten noorden van Mosul met een bijzondere betekenis. La-lish is de heilige plaats van de Jezidi’s, een bevolkingsgroep met een eigen godsdienst die veel te lijden heeft gehad onder het Kalifaat van IS.